بسته آموزشی خبرنگاری

انتشار دومين بسته آموزشي ، نويد دهنده اميد ديگري براي فزوني شتاب روند ارتقاء دانش روزنامه نگاري و همچنين كاهش نابرابري فرصت آموزشي براي عموم روزنامه نگاران در سراسر كشور است.

روابط عمومي دفتر مطالعات و توسعه رسانه ها اعلام كرد: دومين لوح فشرده آموزش روزنامه نگاري علاوه بر سرفصل‌ها و عناوين درسي نخستين لوح كه در سال 1383 منتشر شد، داراي مطالب جديدي به شرح زير است .

• روزنامه‌نگاري حرفه‌اي
• خبرنويسي
• اصول روزنامه‌نگاري
• نخستين ويژه‌نامه آموزشي فصلنامه رسانه (1373)
• دومين ويژه‌نامه آموزشي فصلنامه رسانه (1384)

• رسانه‌ها و حوادث غير مترقبه
• قانون مطبوعات ايران
• آيين نامه اجرايي قانون مطبوعات
• آشنايي با ماده 16 قانون مطبوعات

روابط عمومي دفتر همچنين اظهار داشت: لوح ياد شده داراي بخشي به نام آزمون است كه كاربر با اجراي آزمونهاي چهارگزينه‌اي ، مي‌تواند آموخته‌هاي خود را محك بزند . بخش ديگري نيز با عنوان خودآزمايي حاوي سوالات تشريحي است كه پاسخ آنها در هر يك از متون درسي آورده شده است .

ديگر امكانات اين لوح فشرده آموزش روزنامه نگاري به شرح زير است :

• دسترسي به منابع اينترنتي مرتبط با حوزه‌هاي ارتباطات، روزنامه‌نگاري و خبرنگاري ( آدرس‌هاي اينترنتي )
• ذخيره سازي و اجراي تنظيمات دلخواه قلمها ، زمينه و ... براي مطالعه بهتر و جلوگيري از خستگي كاربر
• امكان جستجو
• امكان يادداشت برداري ( يادداشت برداري از هر متن درسي ، جدا از متون ديگر )
• حركت خودكار متن ( بي نيازي كاربر از حركت دادن متن با موس يا صفحه كليد )
• بزرگنمايي و چاپ مطالب

شايان ذكر است كه در اين لوح امكانات ديگري نيز وجود دارد كه كاربر را در مطالعه بهتر متون و بهره‌برداري از اين مجموعه ياري مي كند .

برای استفاده آنلاین از این بسته آموزشی، اینجاکلیک کنید.

به امید یک هوای تازه

استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی

انتظار داشتم تعداد بیشتری از دوستان در مباحث شرکت کنند. امیدوارم در ادامه حداقل این گونه باشد.

مردم  سی سال پیش در چنین روزهایی فرباد می زدند "استقلال ، آزادی ، جمهوری اسلامی" و به امید تحقق این شعار دست به انقلاب زدند. اکنون که سی سال از آن روزها می گذرد کشور ما در شرایط خاصی قرار دارد.

باید دید که آیا این شعار اصلی مردم تحقق یافته است یا نه.

به نظر من کشور ما اکنون از استقلال مناسبی برخوردار است. در حکومت پهلوی ایران رسما سر سپرده بود ولی بعد از انقلاب ُ کشور ما توانست به استقلال واقعی دست پیدا کند و البته این مسئله واکنش های برخی از کشور ها را که تا آن زمان از عدم استقلال واقعی ایران سود می برده اند رابه دنبال داشت و در صدد بودند تا کشور را به حال قبل برگردانند.

اما آزادی دیگر گزینه ای بود که مردم به دنبال آن بوده اند. ایران پس از انقلاب با بحران های متفاوتی روبرو بوده است. بلافاصله پس از انقلاب درگیر جنگ با عراق شدیم و البته کشوری که در وضعیت جنگی باشد شرایط خاص خودش را دارد . این گونه بگویم که کسانی که مخالف آزادی هستند از این شرایط استفاده می کنند و راه را برای ازادی می بندند. اما پس از جنگ  آن طور که باید و لازم بود به سمت دادن آزادی هایی که در قانون اساسی آمده است حرکت نکردیم.  زمانی که آقای خاتمی با شعار توسعه سیاسی و دادن آزادی های قانونی توسط مردم برای ریاست جمهوری انتخاب شد ، تا جایی که در توان داشت در دادن آزادی های قانونی به مردم تلاش کرد. البته در تمام این مدت جریانی وجود داشت و دارد که این مسئله را بر نمی تابد و وجود آزادی را بر خلاف منافع خویش می داند. پس از پایان دوره ریاست جمهوری آقای خاتمی و حضور آقای احمدی نژاد در مصدر قدرت، کشور ما دچار شرایط خاصی شد. جریانی که به همراه آقای احمدی نژاد به قدرت رسیدند اگر چه مدعی شدند که کشور ایران آزاد ترین کشور دنیا است اما در عمل همه تلاش خود را در جهت سرکوب مخالفان و ایجاد محدودیت به کار بستند. در این دوره دیگر روزنامه ها توسط خود دولت بسته می شود.با اعتراض های صنفی برخورد ها امنیتی می شود و خلاصه کلام اینکه با ایجاد محدودیت های فراوان مردم از داشتن آزادی های کاملی که در قانون اساسی آمده است محروم مانده اند.

اما شعار جمهوری اسلامی که مردم به دنبال آن بودند نیز تحولاتی داشته است. در حال حاضر برخی معتقدند که جمهوریت بر اسلامیت ارجح است و برخی معتقدند که اسلامیت ارجح است و اصلا در کشور اسلامی جمهوریت معنایی ندارد و این از دستاوردهای غرب است . اما عده دیگری هم معتقدند که مردم و امام (ره) در هنگامی که انقلاب کرده اند هر دو را با هم و به طور هم زمان می خواسته اند و بین این دو هیچ منافاتی وجود ندارد و البته من هم بر همین نظریه معتقدم و فکر می کنم که همان قدر که جمهوریت لازم است اسلامی بودن هم لازم است و اصلا این دو مکمل هم هستند نه متضاد هم. به نظر می رسد در این سه سال اتفاقاتی افتاده که جمع زیادی از بزرگان نظام احساس خطر کرده اند و در خصوص کمرنگ شدن جمهوریت نظام و نادیده گرفتن نقش مردم تذکرات جدی را داده اند که از جمله آن می توان به سخنان آیت الله هاشمی رفسنجانی و حجت السلام سید حسن خمینی   در دو هفته گذشته در این خصوص اشاره کرد.

در مجموع من فکر می کنم که می توانستیم بسیار بهتر از این در حوزه های مختلف باشیم ولی باید اندیشید و شرایط را سنجید و در زمان حال زندگی کرد و با نقد منصفانه گذشته ،حرکت رو به جلو داشت. در چند ماه اینده انتخابات مهم و سرنوشت سازی در پیش رو داریم . ما مشکلات فراوانی داشته ایم و داریم ولی باید با تصمیم صحیح ، انتخابی داشته باشیم که کشور در مسیر عقلانیت و پیشرفت قرار بگیرد.

دهه فجر یا دهه ::::::::::

اسمان سینه ام را چون شمایی مشتری است ***********باز کن دکان که وقت عاشقی است
با سلام 

میخوام در مورد سی امین سالگرد انقلاب چند نکته بگم البته فقط و فقط نظر شخصی من اگه اشتباه میکنم لطفا راهنماییم کنید 

اولا :بنده با مقام معظم رهبری و رهبری ایشان موافقم و ایشان را از صمیم قلب دوست دارم 

دوما :سی سال از پیروزی انقلاب ما میگذرد و بنده از اوایل ان سالهاکه اصلا یادم نمی اید چیزی را که اکنون مشاهده میکنم این است که کارهای خوبی در این نظام و مملکت ما روی داده است مثل افتتاح خیلی از پروژه ها که حداقل در این روزها خیلی از انها را میبینیم ومیشنویم ایا همین افتتاح و>>>>>کافی است ؟؟؟؟؟؟؟

 چرا اینقدر از کارهای انجام شده که به درد مردم نمیخورد میشنویم ولی از کارهای خوبی که باید به نفع مرد م باشد و انجام بشود هیچ نمیبینیم ونمیشنویم ایا این درست است با این همه منابع و امکانات که در کشور ماوجود دارد اینقدر مردم ما زجر بکشند و از دست گرانی و خیلی مشکلات دیگر بنالند.؟؟؟؟؟؟ 

تا جایی که بنده یادم می اید تا چند سال پیش اقشار جامعه که به 3 دسته تقسیم میشدند (پولدار- متوسط – فقیر )راحت از هم تشخیص داده میشدند اما اکنون فقط پولدار و فقیر را به راحتی میتوان شناخت که البته پولدارها (اقازاده ها وبرخی افراد سودجو )و مردم فقیر هم افراد ساده که خودتان بهتر میشناسید .

ایا این است نشانه 30 سال دولت اسلامی دولتی که ادعای عدالت در سر میپروراندو الگوی ان حضرت علی (ع)است

سوما : در کل اگر بخوا م در مورد نظام بگم موافقم به دلیل اینکه اجنبی (بیگانه ) بر ما حکومت نمیکند و امنیت در کشور برقرار است .

پس بهتر است مسوولین در استانه سی امین سالگشت انقلاب اسلامی بیشتر و بیشتر و بیشتر به فکر مردم و جامعه باشند .

            بـــــــــــــــــــــــه امیــــــــــــــــــــــد ایــــــــــرانــــــــی آبـــــــــــــاد آزاد و دوست داشنی 

                        بیایید مثل جدمان کورش کبیر زندگی کنیم و به فکر همدیگر باشیم 

موضوع هفته

در این چند روز تلاش کردم که با بچه ها یک جلسه بزارم که نشد . با بیشترشون تلفنی و یا در دانشگاه حضوری صحبت کردم. البته با بعضی ها هم نتونستم صحبت کنم اما چیزی که فکر کنم همه با اون موافق بودند این بود که موضوعی کار کنیم. از این به بعد هر هفته یک موضوع رو انتخاب می کنیم و همه راجع به اون می نویسیم . نوشته های خارج از اون رو هم من با عرض شرمندگی حذف می کنم. دوستان می توانند موضوعات پیشنهادی شان را در قسمت نظرات بگذارند. بازم سعی می کنم که توی این هفته اگه شد یک جلسه برگزار کنیم.

برای موضوع این هفته من یک موضوع تعیین می کنم که کار شروع بشه برای هفته های دیگه با همفکری هم این کار رو انجام می دهیم.

موضوع هفته:

با توجه به اینکه الان در آستانه سی سالگی انقلاب به سر می بریم فکر می کنم بد نباشد که یک نگاهی به پشت سرمان بیاندازیم و ببینیم که عملکرد سی ساله جمهوری اسلامی چگونه بوده است؟ چه نقاط مثبت و یا منفی داشته ؟ و ایا این روندی که الان در پیش گرفته شده در راستای اهداف انقلاب مردم در سال ۵۷ است یا نه؟ چه باید بکنیم؟

دوستان می توانند خیلی منطقی و محترمانه نظرات خودشون رو کاملا شفاف بیان کنند.

غبار غم تو آسمون پاک و صاف که سر میزنه ابرا از راه می رسن.آسمون دلش می گیره
ابری و نمناک میشه همه چی...حتی دل کوچیک من
چشمای نا امید من و امیرعلی وعاصف و همه بچه های دیگه ای که پشت این چراغ وچراغ
قرمزای بیشمار این شهر شیشه پاک می کنن یا آدامس و شکلات و روزنامه یا چند فال گردو
می فروشن
خدا جون تو که دعاهای بچه هارو زودی قبول می کنی با توام!
منم زهره....نه سالمه
لباسامون وروزنامه های منو که خیس خیس کردی!
دیگه اونارو کسی نمیخره.خدا جون حداقل یه کاری کن که شکلاتای داداش امیرعلی و زودتر بخرن آدمای توی این ماشین قشنگا.
خدا جون اگه دست خالی برگردیم خونه.....

عکس های ایرانی

 

 

12 بهمن 57

 

غزه پس از آتش بس

 

انگار نمیشه از غزه دیگه ننوشت...متاسفم هر کاری کردم نتونستم از این عکس بی تفاوت بگذرم

 

سخنی با دانشجویان مرکز خبرنگاران

روز گذشته چند نفر با من تماس گرفتند و در خصوص محتوای وبلاگ صحبت کردند. اینکه فلان مطلب چقدر خوب بود و یا فلان مطلب جاش اینجا نبود. من بعد خیلی فکر کردم. چند نکته به ذهنم رسید که بد ندیدم اونا رو با شما در میون بزارم و نظرتون رو جویا بشم.

۱- این وبلاگ هویت مشخصی داره و همه کسانی که به این جا سر می زنند متوجه می شوند که این وبلاگ متعلق به چه کسانی هستش. بنابر این این وبلاگ باید نسبت به وبلاگ های شخصی خودمان یک سری تفاوت هایی داشته باشه . ما توی وبلاگ خودمون آزاد هستیم به هر موضوعی که می خواهیم بپردازیم، اما وقتی در یک مکانی با هویت مشخص کار می کنیم باید به یک سری قوانین پایبند باشیم. البته ما تا به حال برای این وبلاگ قاونی وضع نکرده ایم ولی به نظر من باید در این زمینه فکر کنیم و با همکاری هم یک سری قوانین خیلی ساده و روشنی رو برای خودمون توی این وبلاگ ایجاد کنیم و به اون پای بند باشیم.

۲- من الان تقریبا ۷ سال هستش که دارم به طور حرفه ای کار خبر می کنم. در خبرگذاری ها و روزنامه ها و هفته نامه های مختلفی هم توی مشهد و تهران کار کردم و الان هم در با اونا ارتباط کاری دارم. به نظرم این جوری که دوستان ما توی مرکز خبرنگاران به پیش می روند راه سختی رو در پیش رو خواهند داشت. چقدر خوبه که حرف های استاد یونس شکر خواه رو به یاد در خصو موضاعت مختلفی که صحبت کرد و به خصو در رابطه با سایبر ژورنالیست به یاد بیاریم. من فکر می کنیم کسی که می خواهد یک خبرنگار تمام عیار بشود باید از همین الان شروع به نوشتن بکنه.و بنظرم این وبلاگ گروهی و وبلاگ های خود بچه ها بهترین جا برای این کار است.

۳- من تصمیم داشتم با شروع کلاس ها از شما دوستان دعوت کنیم تا طی یک جلسه دور هم بنشینیم و راجع به این موارد صحبت کنیم. اما چون ساعات کلاس ها متفاوت هست و همه در یک زمان هم رو نمی بینیم و من هم از همه شما تلفنی ندارم تا با شما تماس بگیرم ازتون می خوام که در خصوص برگزاری این جلسه همکاری کنید و یک روز رو مشخص کنیم تا این جلسه رو برگزار کنیم.

از همه دوستان عزیز می خوام که نظرشون رو در قسمت نظرات بگذارند تا بتونیم یک سری اقدامات خوبی رو برای رشد خودمون با همکاری هم انجام بدیم.